Willem Wits

Amersfoort, Willem Wits Fotograaf Bram Petraeus, 0654244519, info@brampetraeus.nl

Fotograaf: Bram Petraeus

 

Tickets voor DE WAANZINNIGE WILLEM WITS 10.000 DAGEN MEGA MINI TOUR

Bestel de Compacte EditieComplete Editie of de Mecenas Editie van Jochie Toch in de webshop!


Eens in de zoveel tijd komt er een bijzonder, eigenwijs talent bovendrijven. Willem Wits bewijst op zijn tweede solo album Jochie Toch dat hij er zo één is. Waar Wits op zijn debuut Cardboard Boy zijn tumultueuze puberteit verwerkt, en daarmee een bescheiden hit had in de avant-garde scene, grijpt hij op Jochie Toch terug naar de tijd daarvóór, om zijn heden te verklaren. De vijftien kinderliedjes voor volwassenen verhalen met spitsvondige teksten over de innerlijke strijd van Willem Wits, vol humor, ironie en zwartgallige eerlijkheid. Na jarenlang in bands te spelen met beste vrienden Jelte Tuinstra (Jett Rebel) en Marnix Dorrestein (IX) toerde hij de wereld over met Herman van Veen. Sinds begin 2014 werkt Willem Wits fulltime aan zijn solocarrière.

Jochie Toch klinkt als een symfonieorkest in een slaapkamer. Opnames vonden zowel plaats in de verschillende woningen van de multi-instrumentalist als in professionele studio’s. Zo zijn de drums opgenomen op de piepkleine overloop van een arbeiderswoninkje (met de deur naar de badkamer op precies de juiste kier) terwijl de blazers opgenomen zijn in Productiehuis Intro te Maastricht en in de studio van mixing engineer J.J.J. Sielcken. Het levert een uitzonderlijk geluid op. Ook het bijzondere instrumentarium dat Willem Wits hanteert draagt bij aan de zogenaamde slaapkamersymfonieën. Het prachtige Witte Dag bijvoorbeeld, een adembenemende ode aan een overleden vriend. Het werd gemaakt op een basmetallofoon, gekregen van muziekvriend Bo Menning (Aestrid). Onder anderen trombonist Daniel van Loenen (Orgel Vreten, Wooden Saints) en saxofonist Marc Alberto (Jett Rebel, Cast Glass) tekenden voor de completering van de opnames. Ook van buiten de popscene werd een breed scala aan muzikanten aangetrokken. De mixage van Jochie Toch werd voltooid door Willem Wits zelf, in samenwerking met Jurriaan Sielcken (o.a. Jett Rebel, Lucas Hamming & Herman van Veen). Mastering werd door Pieter Kloos (Motorpsycho, Lucas Hamming, Peter Pan Speedrock) gedaan.

Niet alleen zijn muziek, maar ook de rest van zijn presentatie maakt Willem Wits een bijzondere artiest. Voor de video van opener Pappa ging Willem Wits onder het toeziend oog van geheime camera’s op date. Hij zette zichzelf tegenover zestien dames vakkundig voor schut. Het tekent de aanpak van Wits: op het randje van het toelaatbare, met volledige toewijding en een dikke knipoog. Het heeft geleid tot een ware cultstatus in zijn woonplaats Amersfoort en onder (veelal Amsterdamse) muzikanten.

Wits verwerkt zijn gedachten, ervaringen én dromen in zijn werk. Zo is de tweede helft van het lied Knipperflits de soundtrack bij een niet-bestaande game, die hij integraal droomde en diezelfde nacht nog opnam. Het tekent de eerlijke en gevoelige werkwijze van Willem Wits. Dat Wits graag dingen doet met een knipoog blijkt uit het hilarische Understand. Dat is het enige ‘Engelstalige’ nummer op de plaat, met een intro dat tegelijkertijd verwijst naar Lil’ Wayne’s A Milli als de klassieke strategiegame Age of Empires. Nog 171 refereert daarentegen naar Ding-a-Dong, het laatste Nederlandse liedje dat het Eurovisie Songfestival won (1975).

Drie edities
Jochie Toch is bovendien méér dan alleen muziek. Er zijn drie edities, waarvan de Compacte Editie het meeste doet denken aan een traditionele release. Het is een fraai digipack met fotografie van Bram Petraeus (Zilveren Camera winnaar 2013) en ontwerp van Patrick Vas (bekend van oa. Camel en Heineken). De Complete Editie is de versie die Wits in gedachten had toen hij het project in de stijgers zette. Bij elke tekst werd een grote pentekening gemaakt. De illustraties kwamen tot stand door een bijzondere samenwerking tussen Willem en zijn vader, waarbij Willem de taferelen beschreef die zijn vader (die in de 70’s aan de Academie voor Beeldende Kunsten Artibus studeerde) tekende. Bij de Complete Editie worden deze veertien tekeningen op posterformaat meegeleverd, evenals een handgebonden boekje met de liedteksten en een envelop met brief en extra foto. In deze envelop zit ook een kleiner envelopje met een dia, waarop de tekst van het verborgen dertiende nummer staat. Op elke illustratie staat overigens een verwijzing naar dit verborgen nummer in de vorm van een beer. Bij de Mecenas Editie is tot slot één van de originele tekeningen toegevoegd, met een certificaat van echtheid. Hier bestaan er slechts veertien van. Twee van deze edities komen inclusief voorstudie.

Het album staat verder vol met veldopnames uit het dagelijks leven; van een verwarrend gesprek rond de piano bij zijn ouders tot opgewonden meisjesgefluister in een auto. De oorsprong van het album Jochie Toch ligt bij een rommelmarkt in Frankrijk. Willem Wits bezocht daar een verkoper die lege wijnkisten ombouwde tot gitaren, deze verkocht en van de opbrengst nieuwe wijnkisten insloeg. Geïnspireerd door zijn nieuwe instrument, en haar bouwer, schreef Wits het eerste nummer van het album, Nooit meer terug, wandelend over het Franse platteland. De track verhaalt over weggaan uit je eigen land en nooit meer terug komen. Het tekent de artiest Willem Wits; altijd op zoek naar het onbekende.

Live
Willem Wits: stem, gitaar, drums, metallofoon, script
Marc Alberto: saxofoons, synthesizers, stem
Daniel van Loenen: trombone, toetsen
Dave Wismeijer: bas

Management en boekingen: joris@postulartmusic.com
Merchandising en cd’s: webshop
Facebook